حضور سارینا جونی در ماه رمضان 92 + سالگرد ازدواج مون....

خدا رو هزار مرتبه شکر که عمری داد و دوباره تونستیم ماه رمضان رو درک کنیم...

امسال در واقع اولین سالی بود که شما دیگه شیر من رو نمی خوردی و من با خیال راحت تمام روزه هایم رو گرفتم...

سارینا جونم... ماه رمضان سال ٩٢ همراه بود با کلی خاطرات خوب و به یادماندنی مشترک من و بابا محمد.هر سال مامان جونی شون نیمه ماه رمضان رو که تولد امام حسن مجتبی (ع) هست رو آش نذری می دهند... در سال ٨٦ در چنین روز خجسته ای  جشن نامزدی من و محمد بر پا شد.

اتفاقا امسال سالگرد ازدواج مان هم مصادف شده بود با شب های قدر که این تقارن رو به فال نیک گرفتیم و از صاحب شب های قدر خواستیم که خودش حافظ زندگی مون باشه و کمکمون کنه تا بتونیم مسیر زندگی مون رو با تمام خوشی ها و سختی هاش با ایمان و توکل به خدا طی کنیم...

به همین جهت دیگه نتونستیم بریم بیرون ولی قولش رو برای روز های بعد از بابا گرفتیم. جالب اینجا بود که خیلی از فامیل یا دوستان هم در پیامک هایی که می زدند و التماس دعا برای شب قدر می گفتند، در آخر متن شون سالگرد ازدواج مان رو هم بهمون تبریک می گفتن.ممنون از لطف همگی شون که به یادمون بودن.

متن زیر  هم به مناسبت این دو اتفاق خیلی خوب و خجسته تقدیم می شه به محمد عزیزم، بهترین همسر و مهربان ترین و صبورترین پدر دنیا: 

9 مرداد ماه، 5 سال  از آغاز زندگی مشترکمون گذشت.

در این 5 سالی که در کنار همیم، روزها و روزها گذشت، چه تلخ چه شیرین

خدا رو شاکرم که در تلخیها کنارم بودی و شادیها رو به کامم شیرینتر کردی.

آرزو می کنم در لحظه لحظه زندگی مشترکمون

در کنار فرزندمون عاشقانه و صادقانه به پیوندی که بسته ایم تا ابد وفادار باشیم.

 سالروز عهد و پیمان جاویدمان مبارک

آسمان چشمانت صاف و دریای دلت همیشه آرام و زلال باشد

و هیچ وقت از دنیا خسته نباشی . . .

همیشه شانه هایت تکیه گاه امنی برای من و دخترمون باشه. 

پنجمین سالگرد ازدواج مان مبارک و خجسته...

 امسال ماه رمضان، یک شب هم خانواده بابا محمد شان، خونه ما برای افطاری دعوت بودند که عکس های زیر مربوط می شه به کمک های خانوم در پهن کردن سفره افطاری:

کلا عاشق کار کردن هستی، این عکس ها هم مربوط می شه به مهمانی خونه بابا جونی شون که بچه ها در حال بازی کردن هستند ولی سارینا خانوم داره ظرف ها رو خشک می کنه.... الهی قربونت برم که خیلی خودت رو جزء آدم بزرگ ها حساب می کنی. 

شب 20 ماه رمضان برای افطاری رفتیم خونه مامان جونی شون. بعد از افطاری بابا محمد شروع کرد به قرآن خواندن و بعدش هم آماده شدیم که بریم مسجد برای احیا، چند لحظه ای که بابا قرآن رو گذاشت روی میز و رفت بیرون اتاق تا آماده بشه برای رفتن به مسجد، وقتی برگشت به اتاق سارینا خانوم رو در این حالت دید...

بله مامان جان، شما سریعا از فرصت استفاده کرده بودی و انگشتر بابا رو دست کرده بودی و داشتی مثلا قرآن می خواندی... دائما قرآن رو بوس می کردی که نشان بدی به متن قرآن دست نمی زنی و حرفمان رو گوش می کنی.

شب قبل از عید فطر، همه عمه ها و عمو ها هم از تهران آمدند و آخرین افطاری رو رفتیم شهمیرزاد، خیلی هوای خوبی بود.سارینا خانوم هم تا تونست داخل جوی آب راه رفت و تا آخر شب چند تا شلوار عوض کرد... ول کن نبودی و از هر فرصتی برای رفتن توی آب استفاده می کردی.

روز جمعه، 18 مرداد ماه عید فطر بود که در عکس های پایین خانوم خانوما آماده شده که بریم عید دیدنی..

 اصلا نمی ایستادی که ازت عکس بگیریم و کلی عکس ازت گرفتیم که این چند تا خوب شد...

خدا رو هزار مرتبه شکر می کنم که هم لیاقت داد و هم سلامتی و تونتستیم روز هایمان رو بگیریم... ایشالاه با کم و کاستی هایی که داشتیم، از ما قبول بکنه.